De brief van ...

De brief van de Smeerpijp aan Karl Frick,
en de reactie van Karl Frick

Geachte heer Frick,

U kent mij niet. Ik ben een fan van u. Ik heb al uw boeken gelezen, sommige zelfs meerdere keren. Uw debuutroman is mijn bijbel. Ik geloof in u. Mijn moeder gelooft in reïncarnatie. Ik niet, maar als ik in reïncarnatie zou geloven, dan zou ik terug willen komen als personage in een van uw boeken. Volgens mij ben ik een uiterst geschikt personage. Ik eet graag in restaurants, houd van cadeautjes (jurkjes, puppies, zonnebrillen), en ik ben niet vies van anale seks. Ik ben eigenlijk een smeerpijp. Sperma vind ik naar drop smaken, maar ook een beetje naar gember. Ik heb altijd een zakje drop bij me, van die kleine katjes waar je uren op kunt kauwen.

Misschien vraagt u zich af hoe ik eruit zie. Misschien denkt u: "Hoe ziet een smeerpijp eruit?" Of bent u veel te druk met een nieuw boek? In interviews zegt u altijd dat uw boeken voor alles gaan. Of zegt u dat om serieus genomen te worden? Ik zeg soms dingen die ik liever niet had willen zeggen, maar ik ben geen schrijver. Ik ben een schilderes en ik heb lange benen en draag vaak korte rokjes. Mannen proberen altijd te zien welke kleur mijn onderbroekje is, maar ik draag nooit onderbroekjes. Of ik moet vreselijk ongesteld zijn en het is tachtig graden onder nul. Mijn haar is heel licht rood en mijn borsten zijn groot maar niet overdreven. Eigenlijk ben ik een kruising tussen een garnaal en een bikinireclame.

Ik wil van u seks, en misschien daarna ook nog een jurkje of een zonnebril. We kunnen ook eerst een jurkje uitzoeken en pas daarna met elkaar naar bed. De volgorde doet er niet zoveel toe. U hoeft niet bang te zijn dat ik een kind van u wil, want ik wil geen kind, niet van u, niet van iemand anders. Ik ben erg makkelijk. Ook in bed. Ik kom snel klaar en ben lenig. Er zijn echter aanbidders die mij verslavend noemen.

Zou u mij willen ontmoeten?

Een kus op uw mooie lieve mond,

De Smeerpijp

PS Uit angst voor eventueel gezichtsverlies schrijf ik onder pseudoniem.

Waarde afgelikte boterham,

Natuurlijk wil ik je ontmoeten. Ik houd ook van anale seks, en ik houd nog meer van vrouwen die van anale seks houden. Je schrijft me dat je terug zou willen komen als personage in een van mijn boeken, dat heeft nog niemand mij geschreven. Wel hebben velen, voornamelijk vrouwen, mij geschreven dat ze uit mijn boeken geschrapt zouden willen worden. Mensen voelen zich gebruikt zodra ik over ze schrijf. Ik ontken niet dat ik mensen gebruik voor mijn boeken, maar ik behandel ze altijd hoffelijk voordat ze op het papier belanden. Ik ben een heer, ik betaal alle rekeningen, ik koop cadeautjes en ik bestel na afloop altijd een taxi. Niemand hoeft naar huis te lopen.

Ik zou jou ook graag hoffelijk willen behandelen. Hopelijk valt de smaak van mijn sperma je niet tegen. Ik heb mijn eigen sperma nog nooit geproefd. Wel dat van anderen, per ongeluk of door omstandigheden, maar de smaak staat me niet meer bij. Drop en gember, het klinkt in ieder geval goed. Misschien schrijf ik ooit nog een boek dat zo getiteld is: Drop en Gember, verhalen van een eenzame oude man.

Volgende week donderdag ben ik in Frankfurt am Main. Ik lees voor in het Goethe Museum. Mijn voordracht zal gaan over het verband tussen esthetiek en geluk. Ik schrijf er nu nog aan. Wat denk jij? Kunnen lelijke mensen gelukkig zijn? Of zijn goede borsten, lange benen en een rechte neus voorwaarden om gelukkig te zijn? Mij maakt het overigens niet uit hoe je eruit ziet, maar de omschrijving `ik ben eigenlijk een smeerpijp' is meer dan veelbelovend.

Laten we elkaar treffen na mijn optreden in het Goethe Museum. Mijn limousine staat open voor alle soorten vrouwen. Hoe viezer, hoe beter.

Met vriendelijke groet,

Jouw Karl

terug