Algemeen Dagblad, donderdag 08 maart 2007
Gniffelen om toiletborstel in koelkast
AMSTERDAM - Sieger Sloot, de in Rotterdam
geboren acteur, hoopt op de Gouden Gniffel voor zijn doldwaze debuutroman
Stand-in.
Bescheidenheid siert de mens. Sieger Sloot (29) beseft dat hij als debutant niet te hoog van de toren moet blazen. Maar stiekem vindt hij dat zijn roman Stand-in het Boekenweekgeschenk van dit jaar had moeten zijn. ,,Het thema is dit jaar humor. Humor associeer ik niet direct met Geert Mak. Die man staat bekend om zijn geschiedkundige kennis. Ik weet niet hoe jij er over denkt, maar ik heb wel even mijn wenkbrauwen opgetrokken toen ik hoorde dat Geert Mak dit keer het Boekenweekgeschenk zou schrijven.’’
Stand-in is volgens velen literaire slapstick. Want wie in een limousine een koelkastje opentrekt, vindt meestal geen toiletborstel. Wie bij iemand logeert, slaapt doorgaans niet met zijn hoofd in de elektriciteitskast. ,,Slapstick klinkt nogal ouderwets. Maar ik weet zelf geen beter woord. Ach, wat maakt het uit, ik ben allang blij dat de humor wordt opgepikt.’’
Voor de Gouden Gniffel, die morgen door AD Nieuwsmedia wordt uitgereikt, gooit hij hoge ogen. ,,Geen grotere eer dan uitgeroepen te worden tot de grappigste auteur van Nederland. De literaire wereld neemt zichzelf zo ontzettend serieus. Een beetje meer zelfspot kan geen kwaad. Je moet toch een tik van de molen hebben gehad als je eindeloos kunt muggenziften over kommas?’’ Stand-in leest alsof het op een namiddag is geschreven. ,,Zo voelt het ook. Het is heel vloeiend gegaan.’’ Het idee voor zijn eerste roman kwam in een flits. Wat zou er kunnen gebeuren als je door een schrijver met reisangst, podiumangst of bestaansangst wordt ingehuurd om hem of haar te vertegenwoordigen bij een lezing, presentatie of signeersessie? Sieger Sloot liet zijn fantasie de vrije loop. ,,Maar ik had dit boek niet kunnen schrijven als ik geen acteur was geweest. Als acteur ensceneer je de werkelijkheid.’’ Andreas Mahlknecht is geen meestervermommer, geen dubbelganger, geen look-a-like. De hoofdfiguur in Sloots roman is een natuurtalent, en zijn talent is dat hij feilloos zichzelf niet kan zijn.
Mahlknecht valt voor zon beetje elke Duitse schrijver in, hij valt zelfs voor een dode schrijver in. Op een goed moment verliest hij een weddenschap op televisie. Als tegenprestatie wordt de surrogaatschrijver in een bak met spinnen gezet. ,,Die gruwelpassage schreef zichzelf. Ik ben als de dood voor spinnen. Geen idee waar die angst vandaan komt. Als kind pakte ik nog zonder aarzeling een spin die uit de gootsteen kwam gekropen. Bang ben ik ook voor geweld. Gisteren gingen voor mijn woning twee mannen met elkaar op de vuist. Ik ben verbaasd hoe verstijfd ik dan sta toe te kijken. Met mijn lengte, ik ben 2.04 meter, zou ik moeten kunnen imponeren. Maar meer dan 112 bellen, doe ik op zo’n moment niet.’’
Sloot koos voor Frankfurt als plaats van handeling. ,,Amsterdam had voor de hand gelegen. Maar Amsterdam is voor mij te veel de acteurswereld. Nadenkend over literaire steden in omringende landen kwam ik vrij snel uit op Frankfurt.’’ Niet dat hij deze stad kent. ,,Maar met google en wikipedia kom je een heel eind.’’ Stand-in leent zich uitstekend voor een (komische) film. ,,De rechten liggen bij mij. Maar het vak filmregie versta ik niet. Mocht ik een geschikte regisseur vinden, dan eis ik wel de hoofdrol op!’’